Kontziliazio-neurriak langileek beren bizitza pertsonala eta familia-bizitza lan-bizitzarekin bateragarri egin ahal izatea errazteko jarduerak dira, lanaren antolaketa malguagoa eta zaintza- eta arreta-behar desberdinetara egokituagoa sustatuz.

Neurri horiek, oro har, hiru kategoria handitan sailka daitezke: denbora-neurriak, espazio-neurriak eta beste kontziliazio-neurri batzuk.

Denbora-neurriek lan-denbora egokitzea edo murriztea ahalbidetzen dute, behar pertsonal edo familiar jakin batzuei erantzuteko. Horien artean daude, adibidez, lanaldi-murrizketak, eszedentziak edo lanaldi-egokitzapenak.

Espazio-neurriek lana egiten den lekua aldatzen dute, eta joan-etorriak murrizten eta bizitza pertsonala, familia-bizitza eta lan-bizitza hobeto antolatzen lagun dezakete. Urrutiko lana edo telelana dira horren adibide nagusietako batzuk.

Neurri horiez gain, erakundeek legez ezarritako gutxieneko baldintzak hobetzen dituzten beste kontziliazio-neurri batzuk ezar ditzakete. Esaterako, zerbitzuak, laguntzak, gizarte-onurak edo malgutasun-neurriak izan daitezke, erakunde bakoitzak bere ezaugarrien eta plantillaren beharren arabera garatu ditzakeenak.

Jarraian, denbora- eta espazio-neurriak xehetasun handiagoz aurkezten dira, araudiaren bidez nagusiki erregulatuta dauden kontziliazio-neurriak direlako. Gainerako neurriak, kasu askotan, erakunde bakoitzak borondatez txertatzea erabakitzen dituen hobekuntzen araberakoak izango dira.