Kontziliatzea bizitzako bi eremu edo gehiago bateragarri egitea da. Bizitza pertsonala, familia-bizitza eta lan-bizitza uztartzeaz hitz egiten dugunean, pertsonen bizitzaren parte diren hainbat eremu modu orekatuan eta gogobetegarrian garatzeko aukeraz ari gara:

• Eremu pertsonala: atsedena, norberaren zaintza, aisia, denbora librea, gizarte-partaidetza…
• Familia-eremua: harreman afektiboak, hazkuntza, hezkuntza eta zaintzak.
• Lan-eremua: jarduera profesionala, lan-garapena eta baliabide ekonomikoak eskuratzea.

Eremu horiek bateragarri egiteak pertsonen beharrak kontuan hartzen dituen gizarte- eta lan-antolaketa eskatzen du. Horregatik, kontziliazioa erantzunkidetasunaren ikuspegitik landu behar da; hau da, erantzukizunak modu orekatuan banatuz pertsonen, familien, erakundeen eta administrazio publikoen artean.

Erantzunkidetasunak hainbat eremutan egon behar du:

• Familietan, etxeko lanak, hazkuntza eta zaintzak familia osatzen duten pertsonen artean modu orekatuan banatuz, erantzukizun horiek nagusiki emakumeen gain gera ez daitezen.
• Lan-eremuan, enpresen eta langileen konpromisoaren bidez, antolaketa- eta ekoizpen-beharrei zein pertsonen eta familien beharrei erantzuteko formulak bilatuz.
• Gizartean, zaintzak, berdintasuna eta kontziliazioa erraztuko dituzten politika publikoen, zerbitzuen, hezkuntza-ereduen, hiri-inguruneen eta gizarte-antolaketaren bidez.