Ixiar Rozas: "Lo importante para mí es el movimiento y la relación entre palabras y sonidos"
Musika eta literatura uztartzen ditu Ixiar Rozasen lan berriak. ARNAITZ RUBIO
- Fecha21 de Septiembre
- Temática Literatura
Hitzen erritmoari eta soinuari heldu die Ixiar Rozasek bere azken lanean, etengabeko bilaketa sakon batean. Ikerketa luze baten emaitza, forma bikoitza du 'Unisonoak': papera eta soinua
Ahotsaren eta hizkuntzaren materialtasuna landu ohi du Ixiar Rozasek (Lasarte-Oria, 1972) bere liburu eta materialetan. Horietako batzuk dira Negutegia (2006), Ejercicios de ocupación. Afectos, vida y trabajo (2015) edota Beltzuria (2017). Pentsamendu kritikoa eta arte garaikidearekin lotutako topaketak ere antolatzen ditu maiz lankidetzan, esaterako, Periferiak (2002-2007), ERresonantzian (2011), Arrakalatuta (2015) edo Proklama (2013-2019). Arte Ederretan doktorea, egun Arte Hezkuntzako eta Ikerketa eta Sormena Artean masterreko irakaslea da. Orain gutxi arte Azala espazioko kide izan da. Elkarrizketa honetan mintzagai duguna bere azken lana da, Unisonoa (Pamiela).
Zer aurkituko du 'Unisonoa' esku artean duenak?
- Bi forma dituen lana da Unisonoa, alde batetik liburua dago eta bestetik pieza sonoroak. Zenbat irakurle edo entzule, hainbat unisono egon daitezke. Irakurleak liburu laukizuzen bat aurkituko du, barruan lerro bakarra daukan poesia-liburua. Lerro bakar hori gauza asko izan daiteke, irakurleak esango du zer. Izan daiteke oinez doan pertsona bat, hitzez osatutako continuum bat, ostertza, isiltasuna, etenak, argilunak€ Lanaren beste forma pieza sonoroek osatzen dute. Liburu bakoi-tzak pieza horiek Bandcampen entzun eta deskargatu ahal izateko kode pertsonala dauka.
Irakurri edo entzun egin behar da 'Unisonoa'?
- Ez da poesia musikatua ezta errezitaldi bat ere. Liburuaren oinarria aipatutako lerro bakar hori da, hitzen eta soinuen continuum hori. Hortik abiatu naiz pieza sonoroak egiteko, eta hortik bueltatu naiz berriro idatzira. Material autonomoak izan daitezke, baina material idatziarekin duten harremana garrantzitsua da, bestela piezak kontesturik gabe geratuko lirateke. Ez dira kantuak, modu oso berezian sortutako piezak baizik. Bakoitza desberdina da, prozesu eta lankidetza berezi baten ondorio.
Lerro zuzena, horizontea... aipatu dituzu. Zer garrantzi dute kontzeptuok?
- Niretzako idazterakoan mugimendua oso garrantzitsua da. Nahiz eta liburuan lerro zuzen bat ikusten dugun, mugimendu handia dago hitzen artean, esaldien artean, hor agertzen diren material guztien artean€ Mugitzen den horizontea izango litzateke, egunero eratzen duguna, gure ekintzekin, desioekin ametsekin, egiteko moduekin€ osatzen duguna.