mendekatu, mendeka, mendekatzen

da ad. (Irain edo kalte bat) ordaindu, kalte edo irain egilea zigortuz. ◊ du ad. Norbaitek norbait mendekatu: hari kalte edo irain egin diona ordainez zigortu.

• mendebalde
• mendebal-txori
• Mendeika
• Mendeja
• mendekari
• mendekatu, mendeka, mendekatzen
• mendekatzaile
• mendekatze
• mendekio
• mendeko
• Mendekoste