kilikatu, kilika(tu), kilikatzen

du ad. Kilika egin. || da-du ad. Gorputzaren edo gogoaren zernahi ahalmenen susperraldi bat eragin; eragin horren ondoriozko egoeran gertatu; ernatu.

• kili
• kilika
• kilikagarri
• kilikari
• kilikatsu
• kilikatu, kilika(tu), kilikatzen
• kilikatzaile
• kilikatze
• Kili-kili
• kili-kili
• kili-kolo