ergatibo

iz. eta izond. Hizkl. Zenbait hizkuntzatan iragankorrak-edo diren aditzen subjektua markatzen duen kasua edo atzizkia.

• erg 1
• erg
• Erga
• ergai
• ergarri
• ergatibo
• ergel
• ergeldu, ergel(du), ergeltzen
• ergelkeria
• ergelki
• ergeltasun