Oscar Gomez Mata: "El arte hace que la vida sea más importante que el arte, ya que es un ejercicio para la vida"
- Fecha17 de Septiembre
- Temática Artes visuales
Oscar Gomez Mata eszenografoa Danzalavako Artium Museoko bi proiektutan murgilduta dago; bihar aurkezpen publikoa egingo du.
Oscar Gomez Mata euskal aktore, egile, zuzendari eta eszenografoa da, Suitzan egoitza duen L 'Alakran konpainiaren sortzailea, eta aste honetan Gasteizen da Altraste Danzak antolatutako DanZalava programazioaren harira. Alde batetik, bost eguneko workshop bizia aurkezten ari da egunotan, astelehenean arratsaldeko bostetatik zortzietara Artium Museoan hasi zena. Proiektu honetan, garenaren (pertsona) eta irudikatzen dugunaren (pertsonaia) artean kokatutako presentzia eta interpretazio ezaugarriak landu eta garatu nahi ditu: "Garena eta irudikatzen duguna bi gauza desberdin dira, eta bi errealitate horien artean eta gure buruaren beste entitate bat mugiarazten du", dio. Bestalde, bihar arratsaldeko zortzietan aurkezpen publikoa egingo du Artium Museoan. Sarrera doakoa izango da, baina aldez aurretik izena emanda 945.209.020 telefonora deituta. DanZalava arte eszenikoetako profesionalei prestakuntza eta laguntza emateko Araban egiten den proiektua da. Altraste danza taldeak antolatzen du, Eusko Jaurlaritzaren, Gasteizko Udalaren, Arabako Foru Aldundiaren eta Vital Fundazioaren babesarekin, probintziako hainbat elkarte eta erakunderen laguntzarekin.
Hainbat egun daramatzazu DanZalavaren proiektuaren barruan ospatzen ari den workshopean lanean. Nolako harrera izaten ari da?
–Ikastaro bat da eta joan den astelehenean hasi genuen. Asmoa da zerbait aurkeztea, ez hainbeste ikastaro bat. Harrera ona izaten ari da, hamar pertsonako talde bat dago. Taldea espero baino handiagoa, eta polita, koronabirusarekin bizi dugun egoerarako. Oso gustura ari gara lanean.
Workshop honetan, zehazki, garenaren eta irudikatzen dugunaren artean kokatutako presentzia- eta interpretazio-ezaugarriak garatzen saiatzen ari zara. Horrela esanda, lan zaila dirudi.
–(Barreak) Beste era batera azalduko dizut. Alde batetik, nik duela urte askotatik egiten dudan lana da hau, entrenamendu bat egin dut jendeak jendearen aurrean egoteko tresnak izan ditzan. Horri deitzen diot ekintza pentsatzea. Zu ezin zara izan zarena baino gehiago; zu zara zure gorputzarekin, zure ilearekin, zure begiratzeko moduarekin sortzen duzun pertsona. Horren gainean zuk hitzak jar diezazkiokezu irudikatuko duzun zerbaiti. Baina zure gorputza eta zu zeu zarena besterik ez daukazu. Ezin da beste pertsona bat izan, baina eszenan ere ezin da norbera izan, proiektatu egiten da. Hori ariketen bidez lantzen da, eduki batetik atera eta sartu, antzerki-, testu- eta emozio-gaiekin.
Nola definituko zenuke zure praktika antzerki garaikidearen barruan?
–Nire lana antzerki fisiko gisa definituko nuke. Izan ere, nik dantza garaikidea egin nahi nuen eta dantza garaikideko konpainia batzuekin egin nuen lan, interprete gisa. Dudan ikusmena fisikoa da beti. Hori funtsezkoa da. Bestalde, edukiei dagokienez, nire antzerkia antzerki poetiko gisa definituko nukeela uste dut, non politika gizartean gizakia zer den jakiteko ikuspegi filosofiko bat den. Nik jendea bizitza den horretarako trebatzea nahi dut. Arteak egiten du bizitza artea baino garrantzitsuagoa izatea. Nik horri gaineratzen diot artea bizitzarako ariketa bat dela. Nire lana da jendeak zer ikusten duen erabakitzea.