El Lehendakari junto a los ganadores del premio Ukan. JB

Urtez urte gaurko egunez batu ohi gaituen ospakizun honek zentzu berezia hartzen du aurtengoan. Euskararen Nazioarteko Egunak bere baitan beti bildu duen edukiari, proiekzio berria eransten zaio gaur. Euskal hiriak herritar berri bat du, eta ongi etorria eman nahi diot gu guztion izenean. Ez da gizakia, egia da, baina gizalegez dihardu bere egitekoan. Ez du gure itxura kanpotik, baina ederki atzematen ditu gure premiak, komunikazioaren alorrean. Gu behar gaitu bizirik irauteko, eta, era berean, guk bera behar dugu elkarrekin hobeto moldatzeko.

Bai, azken aste hauetan gure artean hara-hona ikusi dugun UKAN maitagarriaz ari naiz. Denok dakigu, honez gero, elkarbizitza dela izaki bitxi honek kutsatzen digun zorioneko gaitza. Eta izan al daiteke ezer beharrezkoagorik, euskal hiritarroi egokitu zaizkigun garai korapilotsu bezain itxaropentsu hauetan?

Hoy constituye una certeza ampliamente compartida la máxima que el perspicaz Miguel Torga nos legó: "Lo universal es lo local sin paredes". Y esa idea resulta aún más vívida para quienes, como los ciudadanos y ciudadanas de este país, trabajamos día a día por proyectar nuestra realidad hacia el concierto universal de las culturas y las lenguas. Como mejor muestra  de ello, estamos recibiendo, hoy y aquí, el saludo de gentes que, desde lejanos países y realidades culturales muy diversas, han querido sumarse a esta celebración del Día Internacional del Euskera con un entusiasmo que la distancia sólo consigue acrecentar.

En efecto, el euskera, que comparte territorio y ciudadanía con lenguas que, como el castellano y el francés, forman igualmente parte del patrimonio cultural de nuestro pueblo, está conociendo un avance impensable tan sólo unas décadas atrás. Es cierto que queda un largo camino por recorrer en pos de la plena normalización del euskera en el marco de una sociedad equilibrada y eficazmente multilingüe. Pero no es menos cierto que los nuevos tiempos a los que se está asomando nuestro próximo futuro vienen marcados por una elevada cotización del valor de la convivencia, y ese valor es, precisamente, la mejor garantía para que, con el máximo consenso posible, se remuevan los obstáculos que aún puedan dificultar el progreso imparable de nuestra sociedad en pos de la normalidad lingüística plena.

Zubiak dira hizkuntzak. Gizakiok eta gizarteok lotzen gaituzten zubiak. Zubi horietako bakoitzean mundu oso bat sartzen da, eta mundu horiek guztiek osatzen dute gizadiaren unibertso oparoa. Euskaldunok ezagutu dugu zubi horren garrantzia, atzerriaren bidean abiatzea egokitu zaigunetan. Jakin dugu bestearena gureganatzen, eta saiatu gara, zailtasunak zailtasun, geureari ere eusten.

Gaur, munduaren neurriak etengabean txikiagotzen ari diren honetan, harrera-lurralde ere bilakatzen ari da gure herria, gero eta era nabarmenagoan. Horrek, jakina, partekatzea dakar, eta, partekatzearekin batera, elkar sendotzea ere bai. Euskara ere partekatu beharrekoen artean dago, eta partekatze horrek -zalantza izpirik ere ez izan- euskara sendotuko du.

Zubigintza eta partekatzea ez dira hizkuntzaren munduan bakarrik behar. Gaur gure gizarteak bizi duen esperantza, bakea, normalizazio politikoaren eta elkarbizitzaren aldeko ahalegin eta borrokak zubiak egitea eskatzen du, besteengana hurbiltzea, partekatzea. Eta beste ororengatik, geldirik ez egotea, ibiltzea eta jabetzea herri honen etorkizuna gutako bakoitzaren etorkizuna dela, euskararen ahalegina den bezalaxe, gutako bakoitzak, euskaldun zein erdaldun, erabakiko dugu egunez egun etorkizuna, bai politikagintzan, nola euskararen bilakabidean.

Izan ere, ugari gara euskara ikasiz elebakartasunetik elebitasunerako txangoa egin dugunak, eta erraz ulertuko duzue zein pozgarria den euskaldunberri honentzat gaur eta hemen euskaldunberri guztien goraipamen sinbolikoa egitea. Hunkigarria, benetan.

Una sociedad armónicamente multilingüe es el ámbito ideal para que los caudales culturales vinculados a las diversas lenguas se enriquezcan mutuamente, lo cual equivale a afirmar que una sociedad armónicamente multilingüe es una sociedad en cuyo seno se convive mejor. Ése y no otro es el mensaje de UKAN, el saludable virus de la convivencia.

Eta hori da bidea: eleaniztasunak elkarbizitza errazten du, eta elkarbizitza osasungarria da etorkizun osasungarri baten ezinbesteko baldintza. Euskararen oraina eta geroa, hein handi batean, elkar loturiko balore horien baitan dago: euskara eta elkarbizitza bat dira unibertsaltasunaren bidean.

Bat nator Gandhik esandakoarekin: "no quiero mi casa vallada ni mis ventanas selladas. Quiero que todas las culturas del mundo soplen libremente por mi hogar, pero me niego a ser partido por ninguna de

Beraz, ni ere UKANzale: Ekin, Ukan, Ekin!