‘Maren’, ‘Libe’ eta ‘Oier’ sortu ondotik idatzi du Alaine Agirrek ‘Ane’ (Erein), collage baten moduan bere bidetik gustatzen ez zaiona kendu eta pieza berriak jartzen saiatuko den gaztea. Gurasoek markatutako bideari uko eginda, errebisio introspektibo bat egingo du Bilbon.

Hemezortzi urte bete eta institutuari agur esaten zaion unea iristen denerako zenbait erabaki hartu behar izaten dira maila akademikoan. Anek ez daki zer nahi duen, baina badaki, ordea, zer ez duen nahi: bere gurasoek Ekonomia ikasketetan derrigor hartzera bultzatu duten bidea hartu. Hasi hasiko da, baina berehala iskin egingo dio patu horri. Etxea utziko du, bere herria, bere lagunak. Gurasoak ere, jakina, eta trena hartuko du Bilbon bizimodu berri bati hasiera emateko. Eta tren hori hartzea, nolabait, bere barne bidaiari hasiera ematea izango da.

Alaine Agirre (Bermeo, 1990) idazleak ‘Maren’ izenburuarekin abiatu zuen txandakako bildumari segida eman dio laugarren lan honekin. Aurretik beste bi plazaratu zituen, ‘Libe’ eta ‘Oier’. Aurreko lan horietan irakurleak jaso zituen Aneren zertzelada batzuk eta oraingoan bera da protagonista nagusia.

Egileak sortu dituen pertsonaia guztiek ezaugarri nagusi bat partekatzen dute: denak gaztetasuna atzean utzi eta heldutasunerako bidean dira. Horrek inplikatzen duen guztiarekin, gazi-gozoak, argi-ilunak. «Denek egiten dizkiote galderak beren buruari, eta nor bere bidea egiten ari da», azaldu du asteazken honetan, Donostian egin den aurkezpen ekitaldian.

Bilbon sustraiak bota eta hutsetik hasiko da Ane, unibertsitateko matrikularen dirua errekuperatu ondoren. Pisu bat partekatuko du Mikel eta Aitziberrekin, lagun berriak egingo ditu eta harategi batean lanean hasiko da. Han ikasiko ditu unibertsitatetik kanpo ikasten direnak, nagusi gogor baten aginduetara aritzen, prekaritatean lan egiten. «Bere bideari ekingo dio hiriburuan, ez du zeini heldu, eta ondorio guztiekin emango du pausua».