Ibilbide luzea egin du euskal literaturaren bihurguneetan barrena; orain, lehen ipuin bilduma argitaratu du, familiaren argi-ilunak agerian utziz. 1969. urtean jaio zen Iñaki Irasizabal, Durangon (Bizkaia), eta 2002an idatzi zuen lehen liburua: Borrokaren baitan eleberria. Geroztik, narrazio bat eta beste hamabi eleberri idatzi ditu; gehienak, eleberri beltzak. Atzo aurkeztu zuen zerrenda oparo horretara gehituko den hurrengo lana: Zorioneko familia, idazle durangarraren lehen ipuin bilduma. Elkar argitaletxeak argitaratu du, eta, Xabier Mendiguren editoreak azaldu duenez, aspaldian irakurri duen «ipuin libururik indartsuena» da.

Indartsuak; horrelakoak dira lehen ipuinaren zertzeladak ere: «Aita lapurra zen, ama mozkorra eta ni gezurtia», dio lehen esaldiak. Argumentu aldetik «istorio latzak» izan daitezkeen arren, «umore ukituak» dituztela ziurtatu du, eta batez ere ironia nagusitzen dela.

Idazleak familiaren rol tradizionala auzitan jarriz egin du bidea lan berri honetan: familia maitasunaren habia gisa irudikatzetik itxurakeriaren tenplu gisa marrazterainoko jauziak egin ditu. Gizartearen zutabe, elkarren laguntzarako tresna, umeen hezibide eta zaharren babes gisa marraztetik gezurren zulo, gorrotoen gordailu eta zurruntasunaren eskola gisa azaltzerainoko bide malkartsua.

Ibilbide gorabeheratsu horretan, «gozotik gutxi eta gazitik ugari» duen istorio sorta batekin egingo du topo irakurleak, guztiak samurtasunez josiak: «Istorio samurrak izan zitezen ahalegindu naiz, istorioak latzak izan arren kontatzeko moduak samurtasuna ematen baitie».