Ugaitz Agirre: "Soy partidario de arriesgar"
- Fecha18 de Octubre
- Temática Literatura
Nobelaren lehen orrialdeetan, estualdi batean den idazle batekin egingo dugu topo. Sara du izena. Gero deskubrituko dugu historia irakaslea ere badela. Tximeletak bizkarrean (Susa) liburuan, agerikoa bezain esanguratsua da ezkutukoa. Eta horrek irakurlearen jakinmina areagotuko du. Azkeneraino. Ugaitz Agirrek bere lehen nobelaren gakoak azaldu dizkigu.
Adar asko dituen nobela plazaratu duzu.
Bai, piezaka dator. Nobelaren hasieran, Sarak 35 urte dituela esaten da. Ezer gehiago ez.
Trama, ordea, uste baino sakonagoa da.
Hori da nobelaren misterioa. Pixkanaka joango gara Sara deskubritzen.
Ahizparen deia jaso du. Aita gaixorik duela adierazi dio eta sorterrira itzuliko da Sara. Iraganeko mamuen sorlekura.
Aitak zer edozer esan nahi diola, hori ere aipatzen dio ahizpak. Hori izango da bueltatzeko arrazoia; Sara sorterrira itzultzera tentatzen duena. Etxera bueltan, bere lagunekin eta Bartzelona hiriarekin nolako harremana duen deskubritzen joango gara. Kontakizuna puzzle baten moduan dago antolatuta. Eszenak zatikatuta agertzen dira, kapitulu ezberdinetan banatuta.
Esan bezala, Sara da protagonista nagusia baina ahots gehiago ere badira. Ana ahizpa, Giulia, Xavi, Diana psikiatra, ikasleak... Dena den, Sara dago nobelaren muinean. “Zu zara zu eta besteek zutaz diotena”, hala dio esaera batek. Kasu honetan ere hala da, ezta?
Hala da. Beste pertsonaien hitzek ere osatzen dute Sararen irudia. Dena den, saltoak daude espazioan eta denboran. Eta beste pertsonaiekin ez du garai guztietan harreman berbera izango. Harremanak sortzen, eraldatzen edota puskatzen doaz. Kasu honetan ere halaxe da, baina matiz asko egin daitezke.
Gatazka pertsonal guztiak ez dira igualak, pertsona guztiak igualak ez diren bezalaxe. Aurrera egiteko, iraganeko ateak ondo ixten asmatu behar dela esaten da. Iragana nola kudeatu, ordea. Hor dago koxka.
Nola kudeatu, orainalditik. Nobelaren jokoa hor dago. Iraganera begiratzen dugu, baina orainaldiko betaurrekoak ipinita. Sara Boloniara joango da konferentzia bat eskaintzera. Bere unibertsitateko mutil-lagunari buruz ari denean, antzeko zerbait dio: “hainbeste maite nuen, zoriontsu izatea ahaztu nuela”. Bere garaian ordea, ez zen horretaz jabetzen. 35 urterekin iritsiko da ondorio horretara. Iraganeko pasarte batek gehiago eragin zaitzake gerora. Konplexua da gaia.


