Geuria #043 Monografikoan argitaratutako elkarrizketa
“Berba eta irudia. Zinema, antzerkia eta telebista. Basauriko Antzerki eskolatik ‘Handia’ filmeraino”
Irakurri osorik PDFan

Antzerkilari bezala definitzen du bere burua Sonia Villamor bilbotarrak (Bilbo, 1975). Ikasten ari zela hasi zen antzerkiaren munduan eta gaur egun lanbidea du: “Mota askotako lanak egiten ditut antzerkiaren inguruan, eta honetatik bizi naiz”, dio. Besteak beste, antzerki irakaslea da Basauri eta Arrigorriagako ikastetxeetan, film laburrak egin ditu baita aurkezle lanak ere. Tartean, Zuztarluze lehiaketak gidatu ditu Basaurin, Galdakaon edota Arrigorriagan.

Noiz hasi zinen antzerkiaren munduan?
Bilboko Altamira auzoan bizi nintzen eta bertako eskolan antzerki talde bat sortu zen, auzoarentzako eta auzotarrentzat. Bertanhasi nintzen antzerkian. Gogoratzen dut oso gaizki pasatzen nuela neskatila oso lotsatia bainintzen, baina aldi berean, urtero-urtero antzerki eskoletara joaten nintzen. Altamirako jaietan urtero emanaldiak egiten genituen plazan.

Eta, ordutik hona antzerkiarekin lotura zuzena izan duzu.
Bai. Hainbat konpainarekin lan egin dut eta plazaz plaza aritu naiz. Gaur egun, ordea, ez dut konpainietarako lan egiten. Lan puntualak egiten ditut. Konpainiek bilakaera handia izan dute: gero eta estruktura txikiagokoak dira eta krisi handiak eragindako egoerara egokitzen joan dira. Horren ondorioz, konpainietatik kanpo lana ere badagoela ikusi nuen.

Mundua bera antzerkia dela esan zenuen behin. Hausnarketa sakona hori!
Bai, baina ez pentsa oso sakona naizenik! Hordago Ardoa proiektuan nenbilenean esan nuen esaldi hori. Irakurketa ezberdinak izan ditzake esaldi horrek, baina nire kasuan, antzerkian nire bizimodua edo oraingo ibilbidea topatu dut.

Zer da Hordago Ardoa?
Hordago Ardoa ikuskizun berritzailea izan zen, ardoaren eta bere dastaketaren inguruan sortutakoa. Beste artista batzuekin elkartzeko aukera eman zidan proiektuak eta, konpainietatik kanpo nengoenez, jakiteko beste diziplina batzuetan behar dela komunikazioa lantzea eta berpiztea. Hau da, jendeari kostatzen zaio antzerkia ikustera joatea, baina aldi berean eskertzen du, adibidez, Hordago Ardoa moduko zeozer, antzerkiaren, poesiaren edo margoketaren zertzelada batzuk. Hordago Ardoa proiektuan arte pilo bat uztartzen genituen.

Zein eragin du antzerkiak gizartean?
Antzerkiak komunikatzeko balio du. Komunikazio tresna bezala ikusten dut antzerkia eta horretan zentratzen naiz eskolak ematerako orduan, batez ere ikastetxeetan. Batzuei ez zaie gustatzen edo beste batzuei lotsa ematen die, baina nik uste dut, eta askotan esaten diet ikasleei, aukera daukatela edozein ideia defendatu ahal izateko jendaurrean. Eta hori, oso garrantzitsua iruditzen zait gaur egungo gizartean. Izan zaitezke jakintsua, denetatik edo gauza baten inguruan asko jakin, baina ez badakizu hori ondo komunikatzen, galduta zaude.

Leer información completa en el sitio web de la fuente