Aurretik hainbat labur egin baditu ere, film luzearekin eman dezakeen jauzia egundokoa izan daitekeela badaki Paul Urkijok (Gasteiz, 1984). Horretarako, osagai fantastikoak dituen Errementari darama besapean, publikoak ikusiko zain. Sitges eta Donostiako Fantasia eta Beldurrezko Zinema jaialdietan arrakasta handiz aurkeztu eta gero, etxekoen aurrean aurkeztuko du datorren astelehenean; aurrestreinaldia izango da hilaren 26an Gasteiz eta Bilbon, eta martxoaren 2an helduko da zinema areto guztietara.

Estreinaldiaren zain, urduri?  

Beti dago urduritasun apur bat, etxeko jendeak nola hartuko duen ikusteko, baina, era berean, lasai, aurreko aurkezpenen ondoren. Gogoa dut pelikula erakusteko, horretarako egiten dudalako zinema finean, baina baita etapa hau amaitu eta beste lan batekin jartzeko.

Urteetako proiektua izan da, ezta?

Gidoia idazten hasi nintzenetik zazpi urte igaro dira. Sei hilabetetan idatzi nuen; normalean idazlan horrekin batera arte kontzeptuala, lokalizazioak, kastina eta bestelakoak garatzen joaten naiz. Ilustrazioen bitartez, aldi berean, lan bisuala egiten dut. Azken finean, pelikula bat saltzeko erakargarriagoa baita irudiak erakustea, testuarekin batera, deabru pelikula batek zer itxura izan dezakeen irudika dezakezulako. Prozesu horren ostean heldu zen dirua lortzea... 

Hori da atalik zailena?

Eta nekagarriena. Beste prozesu guztiak sormenezko lanak dira, eta nik gehiago gozatzen ditut. Filmatzea bera ere zaila izan zen, neguan, bi hilabetez, oso gogorra, baina nik prozesu hori izugarri maite dut. Preprodukzioan asko gozatzen dut, bisualki pelikula garatzen, storyboard-arekin, diseinuekin... Eta antzera postprodukzioan, film-muntaketa lanekin eta jendearekin dudan hartu-emanekin. Zailena hori da: dirua lortzea.    

Leer información completa en el sitio web de la fuente