Gidoigarriak marraztu eta marrazkigarriak gidoitzen dituen artista

Zakilixut tira komikoari lotuta egongo da betiko. Baina bere ibilbidea askoz oparoagoa da. Jexuxmai Lopetegi musikariarekin eta Harkaitz Cano idazlearekin batera, Itzal zaunka (Elkar) CD-liburua osatu du. Lan kolektibo honek oholtzarako bidea hartu du ondoren. “Desafioa korapilatzen joan da baina oso apasionantea izan da”, marrazkilariak adierazi digunez. “Oso ondo pasa dut eta asko ikasi dut”.

Oker ez badugu ulertu, argitalpen honetan zuk eman zenuen lehen urratsa.

Atzekoz aurrera egindako lana izan da. Eta aldian behin, gauzak atzekoz aurrera egin behar dira. Bazkari baten bueltan, hizketan ari ginela, ez dakit nola musikaren gaia atera zen. Jexuxmairi adarra jo asmoz, zera esan nion: hi musikoa? Musikoa da film bati soinu banda ipintzen diona. Hori da musikoa. Besteekin elkarlanean, irudiak girotuz. “Bai zera!”, erantzun zidan Jexuxmaik. Gauza bat egingo diagu, bota nion. Nik 50 marrazki ekarriko dizkiat. Hiri erakutsi gabe Harkaitzi pasako zizkioat. Ze potrotaino nagok idazleak idatzi eta gu beraien esklabu izateaz. Orain alderantziz egingo diagu. Nik irudiak ipini eta ondoren Harkaitzek idatzi dezala nahi duena. Gero hiregana joango duk eta hik soinu banda ipiniko diok.

Hortaz, lehenbizi marrazkiak egin zenituen eta marrazki horiei erreparatuz idatzi zuen gero Harkaitzek liburuko narrazioa.

Hori da. Istorio motz bat kontatu nahi nuen, eta zakur bat hartu nuen protagonista. Abiapuntua baino ez nion ipini. Ez nekien Harkaitzek nondik joko zuen.

Hori liburu grafikoari dagokionez. Baina Itzal zaunka CD batekin osatzen da.

Ezustean, Harkaitzek kantuen hitzak idatzi zituen, liburutik aparte. Istorioan sartu-atera egiten diren kantuak dira. Liburuak bere nortasuna du baina kantuek ere bere nortasuna dute. Dena den, oso modu jakintsuan daude lotuta biak.

Corpus propioa du osagai bakoitzak.

Testua gehiago gozatzen da kantuekin, eta alderantziz. Lana kaiera baten gisa planteatu nuen. Bai formatu aldetik eta baita diseinu aldetik ere. Bidaiatxo baten kontakizuna da, hitzez, irudiz eta kantuz azaldua.

Emanaldiarekin batera, laugarren osagai bat etorri da. Kantu batzuen bideoklipak egin ditugu eta ikuskizunean integratu ditugu. Emanaldietan, Jexuxmai Lopetegi eta Noizbehinka taldeak soinu banda ipintzen diete bideoei. Kantu guztiek ez dute bere bideoklipa. Eta kasu horietan, ni agertzen naiz pantailan marrazten. Iban del Campok filmatu zigun, tempo errealean grabatu ere. Ez dago postprodukziorik. Kamara zenital batekin fimatuta dago. Desafioa korapilatzen joan da baina oso apasionantea izan da. Oso ondo pasa dut eta asko ikasi dut.

Leer información completa en el sitio web de la fuente