Mikel Etxaburu: «Poesiaren ikuspegi subertsiboa aldarrikatzen dut»
Mikel Etxaburu, liburua aurkeztu zuen eguneko argazkian. / USOZ
- Fecha7 de Noviembre
- Temática Literatura
'Lo zaudela zabaldu dizkizut begiak', Blas de Otero saria irabazi zuen poema liburua, argitaratu berri du Mikel Etxaburuk
Bost urteren buruan hiru poesia liburu argitaratu ditu Mikel Etxaburu Osak (Ondarroa, 1969). Azkenak, 'Lo zaudela zabaldu dizkizut begiak' (Erein) 65 orrialdeko poemarioak, Blas de Otero-Bilbo Uria nazioarteko poesia lehiaketa eman zion. Mondragon Unibertsitateko HUHEZI fakultatean irakasle den Etxaburuk poesiaz duen ikuspegia ez dago oso urruti sariak omentzen duen poeta bilbotarrak zuenetik.
Baduzu marmokei buruzko teoria bat...
Pertsonak binomio diferenteetan sailkatu ahal gara: altuak/baxuak; tontoak/listoak... Nahi beste daude, baina bada bat errokoagoa, estrukturalagoa: marmoka izan edo ez izan marmoka. Ondarrutarra naizen heinean, niretzat marmoka, medusa, ia-ia animalia ere ez da. %99 ura da, eta daukan meritu handiena irautea da. Mamokaren ezaugarri nagusietakoa da borondaterik eza. Ez du korrontearen kontra sekula egingo, korrontearekin batera joango da beti. Ez dauka borondaterik ezta izorratzeko ere. Bizi garen gizarteko kide asko marmokak gara. Ez gara gai izango korronte propioak sortzeko, beste norbaitzuk sortutako korronteen arabera mugituko gara. Nik arreta jarri nahi dut bere burua medusatzat ez daukan horrengan, kontzientzia hori har dezan. Gutxiengo bat izango da beti korronteak sortuko dituena, non gainontzekoak bilduko diren edo ez diren bilduko. Medusa izatea ere zilegi da, alegia, baina kontziente izanda.
Horrek eskatzen du, ezer baino lehen, korrontearen aurka egitea.
Hori da, eta korrontearen kontra egiteko lehenengo eta behin norberaren korronteak sortu behar dira, gero gainontzekoei aurre egiteko. Edo ez, eroaten uztea ere aukera bat da. Nik uste dut ‘abioi moduan’ funtzionatzen dugula gure egunerokoan, nahiz eta uste izan kritikoak eta aktiboak garela. Ezartzen dizkiguten marjinak hain dira txikiak non gure askatasun mailak oso urriak diren. Medusa ez izateak hori dakar, nork bere izatearen indartzea.
Izenburuari heltzen badiogu, lotan gaudela begiak zabaltzea. Nork zabalduko dizkigu begiak, zeuk?
Ez! Nik ez dut inondik inora apropiatu nahi inori ezer esateko arrogantzia hori, ezta gutxiago ere. ‘Dizkizut’-eko ‘nik’ hori ez naiz ni, ez da Mikel. Irakurlea da, hartzen duena, eta hartzen duen horrekin irekitzen dizkio begiak bere buruari, edo beste norbaiti.