cebar

1 v.tr. [animal] gizendu, beitatu; [patos, pavos, ocas] galkatu

cebar los cerdos: txerriak gizendu

un pato bien cebado: ahate ondo galkatua

2 v.tr. (fig.) [persona] gizendu, loditu, guritu; galkatu; bete

no le pongas tanta comida al niño, que le vas a cebar!: ez iezaiozu umeari hainbeste janari jarri, gizendu egingo duzu eta!

3 v.tr. bazkatu, beitatu

echó unas migas de pan al agua para cebar a los peces y atraerlos: uretara ogi-apurrak bota zituen arrainak beitatu eta etorrarazteko

4 v.tr. beitatu, beita jarri

cebó el anzuelo: amuan beita jarri zuen

5 v.tr. (Mil.) almetxakoa ipini/jarri

6 v.tr. (Tecnol.) zebatu

cebar la bomba de agua: ur-ponpa zebatu

7 v.prnl. (fig.) grinatu

el asesino se cebó en la víctima: hiltzailea biktimarekin grinatu egin zen