matón, -ona
1
s.
(col.)
[persona pendenciera]
harroputz, handiputz, larderiatsu; liskarti, liskarzale, liskargile, borrokazale; matoi (Heg.)
tu amigo es un matón: zure laguna harroputza da
están a las órdenes de la matona de la escuela: eskolako matoiaren esanetara daude
el dueño siempre va con dos matones: jabea beti bi bizkartzainekin joaten da