konplitu, konpli, konplitzen

da-du ad. Bete. Norbaitekin konplitu: norbaitekikoak egin.

• konpleta
• konpletibo
• konplexu
• konplexutasun
• konplimendu
• konplitu, konpli, konplitzen
• konplituki
• konplitze
• konplot
• konponbide
• konpondu, konpon, konpontzen