desohoragarri

izond. Desohoratzen duena, desohorea dakarrena.

• Desnos, Robert
• desobedientzia
• desobeditu, desobedi, desobeditzen
• desobeditzaile
• desobeditze
• desohoragarri
• desohoratu, desohora, desohoratzen
• desohoratze
• desohore
• Desoio
• desondra