Giza harremanak, botere harremanak: Yorgos Lanthimosen zinema
38 bisita jaso dira
Autoretza:
Mikel Peña Sarrionandia
Zuzendaria:
Iñigo Marzabal Albaina
Unibertsitatea:
Euskal Herriko Unibertsitatea
Fakultatea:
Komunikazio eta Gizarte Zientzien Fakultatea
Saila:
Ikus-entzunezko Komunikazioa eta Publizitatea
Jakintza-arloa:
Zinema
Urtea:
2022
|2009an, Grezia finantza- eta gizarte-krisi baten atarian zegoen. Urte horretan bertan Dogtooth estreinatu zen, Yorgos Lanthimosen bigarren filma. Arrakasta izan zuen mundu osoko zinema-jaialdietan, eta ingelesa ez beste hizkuntza batean egindako filmik onenaren Oscar sarietarako izendatu zuten. Dogtooth ostean, beste zuzendari greziar batzuen filmak etorri ziren: Athina Rachel Tsangariren Attenberg (2010) eta Alexandros Avranasen Miss Violence (2013). Denek hunkitu egin zuten publikoa, beren bitxikeriagatik, originaltasunagatik eta gordintasunagatik, eta kritikak berehala jarri zion Greziako Olatu (Bitxi?) Berria izena mugimendu berri horri. Tesi honen helburua da mugimendu hori aztertzea eta «bitxikeria» horren atzean dauden ideietan sakontzea. Horretarako, Yorgos Lanthimos zuzendariaren sei filmak aztertzen ditu. Bera da, zalantzarik gabe, mugimendu horren erreferente nagusia, eta egungo zinemagilerik garrantzitsu eta originalenetako bat.In 2009, Greece was on the brink of a financial and social crisis that would shake the country. The same year saw the release of Yorgos Lanthimos’s second film, Dogtooth, which was acclaimed at film festivals all over the world, earning an Oscar nomination in the best Foreign Film category. Dogtooth was followed by other films by other Greek directors such as Attenberg (2010), by Athina Rachel Tsangari or Miss Violence (2013), by Alexandros Avranas. They all made an impact on audiences because they were strange, original and raw, and critics quickly named this new movement the New Weird Greek Wave. This dissertation aims to analyse this movement and take a deep dive into the ideas behind this weirdness. It thereby analyses six films by the director Yorgos Lanthimos, doubtlessly the yardstick in this movement, who has become one of the most important and original film-makers of our time.
