Ttakun eta scratch, euskal pop musikaren hotsak

42 bisita jaso dira

Autoretza:

Josu Larrinaga Arza

Zuzendaria:

Iñaki Barcena Hinojal

Unibertsitatea:

Euskal Herriko Unibertsitatea

Fakultatea:

Gizarte eta Komunikazio Zientzien Fakultatea

Saila:

Soziologia I

Jakintza-arloa:

Soziologia

Urtea:

2014

| Tesi honetan aztertzen da pop musikaren historia soziala Euskal Herriko testuinguruan, XX. mendeko 60. hamarkadatik aurrera. Kontrakulturala den musika mota berri bat txertatzen da Euskal Herrian, euskal kultura tradizionala –eta une historiko horretan oso egoera subordinatuan, menperatuan- berrosatzen ari den fase historiko batean; abertzaletasun berriak, momentu horretan sortzen ari dena, kontrakultura global horren osagai asko hartzen du eta musikan euskal kantagintza berriarekin hasi eta euskal punkarekin jarraitzen duen aldaketa prozesu interesgarria gertatzen da, azken urteotan, nolabait, kemena eta bultzada galtzen duen arte.

Horrela, aspaldiko –edo ez hain aspaldiko- txalapartaren ttakunak eta diska jartzaileek binilozko diskoei egiten dizkieten urradurak –scratch- euskal pop musikaren hotsak, osagaiak, bilakatzen dira iragana eta geroa amesten duen kultur identitate berri bezain betikoaren zerbitzuan, gure espezieak sormenerako duen erraztasunari esker inoiz asmatu dugun bide sendoenetakoa erabiliaz: erritmoa, melodia, armonia, kantua, arrazoia eta emozioa bideratzen duen zarata hori, musika deritzaguna.

So the old (or not so old) txakun of the txalaparta and the DJs’ scratches on vinyl have fused into the sounds and components of Basque pop music, at the service of a cultural identity that dreams of the past and the future, both new and eternal, using one of the surest ways ever invented by the creativity of our species: the noise bringing together rhythm, melody, harmony, song, thought and feeling that we call music.

Deskriptoreak

Euskal_Herria

UPV/EHU

kultura

musika

Tesia