Esfingolipido-gabeziadun zelula mintzen ezaugarri biofisikoak
54 visitas recibidas
Autoría:
Bingen Gutierrez Monasterio
Director/a:
Felix Goñi Urcelay, Xabier Contreras Gomez
Universidad:
Universidad del País Vasco
Facultad:
Facultad de Ciencia y Tecnología
Departamento:
Bioquímica y Biología Molecular
Área:
Ciencias Naturales
Año:
2021
|Tesi honek esfingolipidoek zelulen hazkuntzan, mintz plasmatikoen osaeran eta hauen ezaugarri fisikoetan duen eginkizuna ikertzea du helburu. Hau gauzatzeko esfingolipidoen sintesi mugatua duten zelulak erabili dira; alde batetik genetikoki eraldatutakoak eta bestetik kimikoki tratatuak. Ezaugarri hauen monitorizazioa burutzeko, Ikerketan zehar teknika biofisiko ezberdinak erabili izan dira: batez ere, espektroskopia eta mikroskopio fluoreszentea, indar atomikodun mikroskopia eta masa espektroskopia. Ikerketa honek mintz plasmatikoetako esfingolipidoen gutxitzeak hauen ezaugarri biofisikoetan duen eragina aztertu du. Ikusi denez, mintz plasmatikoak jariakorrago bilakatzen dira laurdan polarizazio orokorraren bidez neurtzean eta sarkorragoak dira indar atomikodun mikroskopioz (AFM) eragitean. Esfingolipido kantitatea mintz plasmatikoetan murrizten denean, CHO eta HAP1 zelulek beraien jatorrizko mintzen egonkortasuna mantentzen ahalegintzen dira, beraien sintesi lipidikoan erantzun homeostatiko bat emanez: Guztiz aseak diren glizerofosfolipido gehiago eta asegabe gutxiago sintetizatzen dituzte. LY-Bak (SPT urritasunduna) beraien ordena molekularra partzialki mantentzen dute. Izan ere, beraien mintz plasmatikoa sarkorragoa bilakatzen da CHO zelula lerroarekin (wild type) alderatuta. Bestalde, giza zelula lerroa den HAP1-SPT (SPT urritasunduna) zelulek beraien mintzen ordena molekularra mantentzen dutela ikusi da. HAP1 (wild type) zelulen mintz plasmatikoek duten sarkortasunarekin alderatuta ez baita ezberdintasunik ikusten.This thesis aims to investigate the role of sphingolipids in cell culture, the composition of plasma membranes and their physical characteristics. Cells with limited sphingolipid synthesis, both genetically modified and chemically treated have been used. To carry out the monitoring of these characteristics, different biophysical techniques have been used during the research: mainly fluorescence spectroscopy and microscopy, atomic force microscopy and mass spectroscopy. This study has analysed the influence of sphingolipid depletion in plasma membranes on their biophysical characteristics. As shown, plasma membranes become more fluid when measured in the room by general polarisation and are more penetrant when measured by atomic force microscopy (AFM). When the number of sphingolipids decreases in plasma membranes, CHO and HAP1 cells try to maintain the stability of their original membranes, giving a homeostatic response in their lipid synthesis: They synthesise more fully saturated and less unsatisfied glycerophospholipids. LY-B (SPT deficient) partially maintain their molecular order. In fact, its plasma membrane becomes more penetrant compared to the CHO (wild type) cell line. On the other hand, it has been observed that HAP1-SPT (SPT-deficient) cells, a human cell line, maintain the molecular order of their membranes. No differences are observed with the penetrability of the plasma membranes of HAP1 (wild type) cells.
