Hondakinak bereiztea, etiketatzea eta biltegiratzea

Hondakinak sortzen diren unetik eta tokian bertan behar bezala bereizi behar dira, haien tipologiaren eta LER kodearen arabera.

Jatorrizko bereizketak honako hau eskatzen du:

  • Hondakin mota desberdinak bereizita mantentzea.
  • Hondakin arriskutsuak eta ez‑arriskutsuak bereiztea.
  • Ezaugarri bateraezinak dituzten hondakinak ez nahastea.

Bereizketa biltegiratze‑aldi osoan mantendu behar da; bestela, hondakinaren ezaugarriak alda daitezke eta osasunerako zein ingurumenarentzako arriskuak sortu.

Debekatuta dago tipologia desberdineko hondakinak nahastea, bai eta hondakinak beste substantzia edo material batzuekin nahastea ere, horrek haien ezaugarriak alda baditzake.

Nahasketa desegokiak honako ondorioak izan ditzake:

  • Hondakinaren arriskugarritasuna handitzea.
  • Sailkapen egokia ezinezkoa bihurtzea.
  • Balorizazioa zailtzea edo eragoztea.
  • Ondorengo kudeaketan hondakina ez onartzea.

Hondakin bakoitza bereizita eta behar bezala identifikatuta mantendu behar da.

Hondakinak beren izaerara egokitutako ontzietan bildu behar dira, hondakinarekin bateragarriak diren eta edukia galtzea, isurketak edo emisioak saihesten dituzten ontzietan.

Ontziek honako baldintzak bete behar dituzte:

  • Biltegiratze segurua bermatzea.
  • Hondakinaren osotasuna mantentzea kendu arte.
  • Hondakinak barruan dauden bitartean itxita egotea.

Hondakin arriskutsuen kasuan, ontziratzeak segurtasun‑neurri zorrotzagoak eskatzen ditu.

Biltegiratutako hondakin guztiek behar bezala etiketatuta egon behar dute sortzen diren unetik eta biltegiratuta dauden denbora osoan, hondakinaren identifikazio eta manipulazio zuzena bermatzeko.

Etiketak honako ezaugarriak izan behar ditu:

  • Argia, ikusgarria eta irakurgarria.
  • Iraunkorra, biltegiratze‑aldian hondatu ez dadin.
  • Hondakinaren identifikazio eta sailkapenarekin bat datorrena.

Etiketak, gutxienez, honako informazioa jaso behar du:

  • Hondakinaren izendapena.
  • Dagokion LER kodea.
  • Hondakina arriskutsua den adieraztea, hala badagokio.
  • Arriskugarritasun‑ezaugarriak, behar denean.

Etiketatze oker, osatu gabe edo faltak hondakinaren manipulazioan akatsak, biltegiratze‑arazoak, trazabilitate‑galerak edo ondorengo eragileek hondakina ez onartzea ekar dezake.

Hondakinak beren izaerari egokitutako baldintzetan biltegiratu behar dira, horretarako prestatutako guneetan, behar bezala identifikatuta eta sarbide mugatuarekin.

Biltegiratzeak honako baldintzak bete behar ditu:

  • Hondakin‑tipologia desberdinak bereizita mantentzea.
  • Isurketak edo ihesak saihestea.
  • Identifikazio eta etiketatze egokia mantentzea.
  • Hondakinaren arriskugarritasun‑ezaugarriei egokitzea, hala badagokio.

Biltegiratze‑aldian, hondakina sortzen duen pertsona edo enpresaren ardura da honako hau bermatzea:

  • Ontziak egoera onean daudela.
  • Ez dela ustekabeko nahasketarik gertatzen.
  • Identifikazio eta etiketatze‑informazioa ikusgai eta irakurgarri mantentzen dela.
  • Gehienezko biltegiratze‑epeak errespetatzen direla, bereziki hondakin arriskutsuen kasuan.

Biltegiratzea hondakinen kudeaketako fase giltzarria da, eta etengabeko kontrola eskatzen du.

Hondakin arriskutsuak

Gehienezko epe orokorra: 6 hilabete

Epe hori aplikatzen zaio hondakin arriskutsuen aldi baterako biltegiratzeari, hondakinak sortzen edo dauzkaten tokian bertan, kudeatzaile baimendu bati eman aurretik. Epe horretan, segurtasun‑, bereizketa‑, ontziratze‑ eta etiketatze‑baldintza guztiak bete behar dira, isurketarik, ihesik edo nahasketa desegokirik gertatu gabe.

Biltegiratze‑muga hori bereziki garrantzitsua da hondakin horiek dituzten arriskugarritasun‑ezaugarriengatik eta biltegiratze luzeak dakartzan arriskuengatik.

Hondakin ez‑arriskutsuak

Gehienezko epe orokorra: urte 1

Hondakin ez‑arriskutsuak denbora luzeagoan biltegiratu ahal dira, baldin eta:

  • Tipologiaren eta LER kodearen arabera behar bezala bereizita mantentzen badira.
  • Baldintza egokietan kontserbatzen badira.
  • Ingurumenari edo pertsonen osasunari kalterik eragiten ez badiote.

Biltegiratze‑denbora luzeagoak ez du salbuesten hondakina ondoren behar bezala kudeatzeko betebeharretik.

Hondakinak kudeatzeko instalazioetako biltegiratzea

Biltegiratzea hondakinak kudeatzeko instalazio baimenduetan egiten denean, epeak desberdinak izan daitezke, hondakin motaren eta aurreikusitako eragiketaren arabera (tratamendu aurreko biltegiratzea). Oro har:

  • Hondakin arriskutsuak: gehienez 6 hilabete.
  • Hondakin ez‑arriskutsuak: gehienez 2 urte, tratamendu aurreko biltegiratzea denean.

Epe horiek beti ulertu behar dira biltegiratzea aldi baterakoa dela kontuan hartuta, eta instalazioaren baldintza tekniko eta operatiboak betetzen direla bermatuz.

Biltegiratze‑epei buruzko funtsezko oharrak

  • Biltegiratze‑epeak hondakina sortzen den unetik hasten dira zenbatzen.
  • Gehienezko epeak gainditzeak biltegiratzea baimenik gabeko jarduera bihur dezake.
  • Biltegiratze luzeegiek ikuskapenetan gorabeherak, hondakinaren ukapena edo ingurumen‑erantzukizunak sor ditzakete.
  • Hondakin arriskutsuen kasuan, epeen kontrola bereziki kritikoa da eta hondakinen kudeaketaren jarraipen arruntaren parte izan behar du.

Azken aldaketako data: