Bakardadeari, zahartzaroari eta errealitatearen eta irudimenaren arteko muga lausoei buruzko komedia bat. Maria Luisa adinean sartutako emakumea da, bakarrik bizi da, independentea da eta bizitzaz gozatzea gustatzen zaio. Bere bizitzako unerik "zirraragarrienak" ostegun arratsaldeak izaten dira, bere lagun Angelinesekin meriendatzeko elkartzen baita. Baina dena aldatu egingo da arratsalde horietako batean, etxera itzultzean, atezainak postontzian izen batzuk gehitzeko gomendatzen dionean, auzoan lapurrak dabiltzalako eta ez delako komeni bakarrik bizi dela jakitea.

"Harmailetan gure alabek jokatzen duten haur-ligako saskibaloiko partida bat ikusten ari ginen bitartean, atezain lan egiten duen lagun batek kontatu zidan aholku hau eman berri ziola bere eraikinean bizi den adineko emakume bati: postontzian izen batzuk gehitzea, lapurrek bakarrik bizi zirela jakin ez zezaten. Berehala hasi nintzen imajinatzen María Luisa: ostegunero bezala, bere lagun Angelinesekin askaltzetik dator, eta, gogoz kontra, postontziko karteltxoari izenak eranstea onartzen du, jakin gabe —edo jakiten hasi al da dagoeneko?—abentura handi batean sartzear dela”.

Juan Mayorga

Konpainia: Lazona Teatro