Dalet alfabeto hebrearraren laugarren letra da. Lau zenbakia ere adierazten du eta atea esan nahi du. Zentzu sinbolikoan, leku batetik beste batera igarotzea aipatzen du, egungo egoerarekin alderatuta ona, txarra, hobea edo okerragoa den zerbaitera eraman gaitzakeena. Ondorioz, aldaketa sinbolizatzen du. Baina, hemendik aurrera, Tenerifeko Daniel Abreu sortzailearen koreografia berria ere bada Dalet, bizitzaren etapetako antzekotasun batekin parekatzen duena, jaiotzetik hazkundera, nerabezarora, helduarora, zahartzarora, heriotzara… igarotzen diren etapa horiekin. “Daleten presentziak, -ziurtatzen du-, tokiz, munduz aldatzera gonbidatzen gaitu”.

Abreuren lanek -Dantzako Sari Nazionala 2014- ikusmen-indarra dute, eta horrek liluratu egiten du. Beti izan da horrela, bere unibertsoaren funtsezko zatia da. Eta lan berri bakoitzak ikusmina sortzen du. Mugitzen den koordenatuak ezagunak, ezaguterrazak eta ezagutuak badira ere, berriak beti dirudi berria, eta hori badaki sorkuntzaren ondoren jarraitu dion publikoaren sektore horrek, irudimen horren zabaltasuna eta hedadura, ikusizko poesiari eta iradokizunari hain atxikia, aldiro egiaztatuz, non amaierarik ez duela dirudien.

• Zuzendaritza: Daniel Abreu
• Interpreteak: Daniel Abreu, Abián Hernández, Diego Pazo, Mauricio Pérez, Daniel Rodríguez, David Vilarinyo
• Jatorrizko musika eta musika interpretazioa: Hugo Portas, Elisa Tejedor
• Jantziak: Esteban Cedrés
• Argiztapena: Pedro Yagüe
• Eszenografia: Luis Crespo