Ingeborg Bachmann karismatiko eta apartak alemanezko literaturako gizonak nagusi diren gotorlekua konkistatu du bere poesiarekin. Bere ibilbidearen gailurrean dago Max Frisch antzerkigile ospetsua ezagutzen duenean. Bere maitasuna grinatsua da, baina tirabira profesional eta pertsonalak harmonia nahasten hasi dira. Ingeborgek arazoak dituenean, bere lagunak hor daude laguntzeko, besteak beste, Hans Werner Henze eta Adolf Opel gaztea, kazetari vienarra eta letra-gizona. Elkarrekin doaz basamortura. Bidaia horretan, Ingeborgek bere burua eta, batez ere, bere idazkera itzultzeko bidea aurkitzen du.