Juan Andrés Arias Rueda Gasteizen jaio zen 1984an, eta 2008an Arte Ederretan graduatu zen Leioako fakultatean, pinturan espezializatuz. 2003tik 2008ra bitarteko garai akademikoan, Graffitiaren munduan murgildu zen talde sendo baten parte gisa, bere jaioterriak hiriko artearen gorakada bizi zuen bitartean, non komunitatearen aldetik erantzun izugarri ona jaso zuen. Hasieran jolas edo jarduera ludiko bat izan zena lanbide baterantz bideratuz.

Hamarkada bat baino gehiago ondoren, hiriko artearekin duen konpromisoa noizbehinka eta enkarguz hartzen du. Bere sormen bultzadak bide intimoago eta, beharbada, klasikoago baterantz gidatu du euskarri artistikoei dagokienez. Bere lanak eraldaketa nabarmena jasan du, figuraziotik, erretratutik eta ilustraziotik aldenduz, abstrakzioaren esplorazioan murgiltzeko, bere interes plastikoaren ardatz nagusi gisa. Bere bilakaerak aurretik izandako esperientziak barne hartzen dituen arren, esan dezakegu, geometria bere estiloaren ardatz bihurtzen dela.

Bere koadroetan grafiak eta zenbakiak sartzeari buruz galdetzen zaionean, Juan Andresek azaltzen du konposizioa eratzeko eta obraren arkitektura sortzeko tresnak direla, esanahi sinbolikoa kenduta. Gauza bera gertatzen da grafitiekin. Elementu horiek atseginak zaizkio koadro bat ekiteko, baina ez dago argi horien esanahi zehatza; beharbada, nostalgia-adierazpen bat edo izengoitiaren eta anonimotasunaren betikotzea, artearen hastapenekin lotuta.

Bere «Graffhitecture» lanari dagokionez, 2022ko Arte Vital Lehiaketan aitortua, Juanek bere izen artistikokoa, “OKRE” lau letren abstrakzio gisa deskribatzen du haren lanean. Arches papera erabiltzen du taula bati itsatsitako euskarri gisa, zurruntasuna emateko. Lanak paper mota berarekin eraikitako gorputz geometrikoak ditu, baita kolore beltzeko beste gorputz batzuk ere, material piktorikorik gabe, paperaren tonua eta testura zaintzeko. Piezak behaketa geldi bat edo begi entrenatu bat behar du egitura tipografikoa hautemateko, ez baita begi-bistakoa. Hiru dimentsioko obra da, eta argiak berebiziko garrantzia du, gorputz geometrikoen bolumenak eta formak gorabeheraren arabera aldatuz. Juan Andresek gogoeta egiten du argiak egitura estatikoari ematen dion dinamika arkitektoniko liluragarriaz eta irudia obratik kanpoko faktore baten bidez eraldatzean.

«Arte Vital, 2022ko irabazleak» erakusketan, «Metamorfe» izeneko lan sorta aurkeztu zuen Montehemorso Kulturunean. Autoreak hamar lanen multzo gisa deskribatzen du seriea, arkitektura-agertoki zurrun eta monolitiko bat itxuraz modu kaotikoan hautsi eta hedatzen den une zehatza harrapatzen duena, bere forma eta muga berriak berrantolatu eta birdefinitzeko. Aldaketaren metafora bat da, eta estatikoa eta aldaezina dena elementu grafikoen desplazamenduaren eta oszilazioaren bidez birdefinitzen da.

Gaur egun, Zas Kulturren, Juan Andrés Arias Ruedasek»MIKROESTATUAK» bakarkako erakusketa aurkezten du. Horri buruz, zera dio: «Babes estetikoa aurkitzen dut desordenan, denboraren joanak sistema bati bere kaos berezia ezartzen dion justizian». Desordena edozein sistemaren joera naturala dela dio, Kristalezko pitxer baten metafora aipatzen du, non desordena indar batek eraginda sortzen da. Honekin berazetortzen dira mikroestatuak, Juanek dioenez, erakusketa honetako lanen oinarria.