2021eko urriaren 25etik 2022ko urtarrilaren 21era, Art House Zinema aretoak zinema ziklo bat eskaini dio Angès Varda zinemagileari jatorrizko bertsioan, gaztelaniazko azpitituluekin. Guztira 12 film eta dokumental proiektatuko dira, 11 saiotan banatuta, lau hilabetetan zehar, pieza bakoitzeko bi emanaldirekin. 

Doako sarrera telefonoz erreserbatu ondoren (Tel.: 94 415 50 97) proiekzioaren egunean bertan, 9:00etatik saioa hasi baino ordubete lehenago arte. Pertsona bakoitzeko bi eserleku erreserbatu ahal izango dira, eta horiei zenbaki bat esleituko zaie. Nahitaezko maskara erabiltzea.

--

SIN TECHO NI LEY. Frantzia, 1985, 105’

Jatorrizko izenburua: Sans toit ni loi
Zuzendaria: Agnès Varda
Gidoia: Agnès Varda
Argazkigintza: Patrick Blossier Fabry
Musika: Joanna Bruzdowicz


Mona hilda aurkitu duten nerabe ibiltari bat da. Filman, bere bizitzako azken hilabeteak, deserrotze soziala eta ezagutu zuen jendearekin zituen harremanak ikusiko dira flashbak moduan.

--

Agnès Varda (Arlette Varda) Brusela ondoko herri txiki batean jaio zen. Bere aita greziar errefuxiatu bat zen. Bere ama frantziarra zen. 90 urterekin hil zenean, bere gorputz txikiak, itxuraz, esfortzurik gabe jasaten zuen herrien Europako zinemaren muina. Bere azken bost urteak filmatu zituenean, sariek eta omenaldiek euria egiten zioten, baina ez zen ezer aldatu. Izan ere, bere heriotza bere lehen film luzea hasi zenetik 65 urte bete zirenean etorri zitzaion, eta ia azkena amaitu gabe.

Artearen Historiako ikasketak egin zituen École du Louvren eta Pariseko Théâtre National Populaire argazkilariarentzat lan eginez zinemara iritsi zen.

Bere lehen filma aurrez pentsatu gabe jaio zen, zirkunstantzien indarrez, esaten denez, lagun bat hiltzen ari zelako. 1954 zen, eta film hark “La Pointe Courte” izena hartu zuen, Nouvelle Vagueren aitzindari izan zen maitasun eta ilunabar istorio triste bat.

Vardak, ia gauza guztietan aitzindaria izan zena, Nouvelle Vagueko lehen lerrotik askatu zuten bi oztopo garrantzitsuri aurre egin zien, Godarden izan zuen mugimendua, – “arratoi bat”, honela deskribatu zuen Agnèsek berak “Visages Villages” fiilman- bere bozeramaile nagusiari begietan malkoak jarriz.

Baina haurren mugimendu hartan, emakume (eta feminista) eta ezkertiar (eta independente) izateak bidesaria ordaintzen zuen. Urteetan zehar, Agnès Vardak bigarren maila batean bizirautearekin konformatu behar izan zuen, eta ezin izan zuen saihestu, bata bestearen atzetik, bere filmak sortuz joatea.

Vardak berrogeialdia zuzendu zuen film labur, dokumental eta fikziozko luzeen artean. Horietatik onenak – Kanpoan utziko ditugu proiektatu berri direnak, hala nola “Cléo de 5 à 7” –, Art House Zinemak azken hamar urteetan beti gurekin egon den zinemagile batekin batera proposatzen duela ikusi ahal izango da.