XIX. eta XX. mendeetako bost konpositore entzutetsuren obrak joko dituzte Marta Zabaletak (pianoa) eta Nataxa Txitxek (biola) gaur 20:30ean, San Telmo museoko klaustroan, Donostiako Musika Hamabostaldian. Besteak beste, Arvo Parten, Johannes Brahmsen eta Cesar Francken lanak izango dira entzungai Ganbera Zikloari amaiera emango dion ikuskizunean.

Nolakoa izango da gaurko kontzertua?

Oso ederra izango da. Biola jotzen duen lagun batekin arituko naiz, Nataxa Txitxekin, eta biolaren soinua izugarri gustatzen zait. Biolinaren eta biolontxeloaren arteko tesitura du, eta soinua oso adierazgarria da. Biolinarentzat idatzita dauden bi obra aukeratu ditugu, eta Nataxak biolarako egokitu ditu gero. Gainontzekoak biolarekin jotzekoak dira: XIX. mendeko Brahmsen eta Cesar Francken lanak joko ditugu. Part, Hersant eta Garcia Ascot, berriz, XX. mendekoak dira. Azken horri omenaldi txiki bat egingo diogu. Obrak ez dira oso luzeak: hamar minutuko lau obra motz eta Cesar Francken 30 minutuko sonata.

Nola aukeratu dituzu obrak?

Bion artean aukeratu ditugu. Brahmsekin hasi nahi genuen, oso sutsua baita haren Scherzo obra. Sarrera moduan egokia da, erritmo handia baitu, eta pasioz idatzita dago, gainera. Publikoaren atentzioa lortzeko obra da; horrekin hasita, besteak errazago entzuten dira. Hiru konpositorek egindako sonata baten zati bat da: Dietrichek, Schumannek eta Brahmsek idatzi zuten.

Parten eta Hersanden obrak Nataxak aukeratu ditu. Bi konpositoreak oso mistikoak dira, Part batez ere. Horrek 1977an idatzitako Fratres obra joko dugu, eta kontzertuko giroa aldatuko du erabat. Oso obra espirituala da. Irudia dauka haren musikak; zerbait ikusten dut entzuten dudanean. Obra lasaia da, baina kontraste handikoa.

Zer moduz egin duzu lan Nataxa Txitxekin?

Ez da berarekin jotzen dudan lehenengo aldia. Madrilen, adibidez, Brahms eta Schuman jo genituen. Norbaitekin jotzen baduzu, funtsezkoa da musikalki hizkuntza bera hitz egitea. Entseatzen dugunean, gauza beraren atzetik goaz biok. Giro ona izatea eta bakoitzaren iritzia errespetatzea beharrezkoa da.