Brasilgo sortzaileak formakuntza urteetan sortutako 83 artelan batu, eta kronologikoki antolatu dituzte hiru aretotan. Museoak emakumezko sortzaileei eskainitako erakusketa gehiago aurreikusten ditu denboraldirako.

Bilboko Guggenheim Museoak Lygia Clark artistari (Belo Horizonte, Brasil, 1920- Rio de Janeiro, 1988) eskainitako erakusketak, funtsean, jauzia ematera iritsi aurreko lasterraldia kontatzen du. Adituek abstrakzioaren aitzindaritzat aipatzen dute haren izena, bai eta XX. mendearen bigarren erdialdeko Latinoamerikako funtsezko artistatzat ere, eta museoak haren hasiera-hasierako urteei erreparatu nahi izan die, hain justu, jaio zenetik mendea betetzen den honetan. 1948an pintatutako lehen olio pinturako erretratu eta paisaia figuratibo tradizionalekin hasi, eta hamarkada bete diziplinaren mugekin esperimentatzen eman ondoren, 1958an, pintura behin betirako atzean utzi eta eskultura lantzera pasatzen den une zehatzera arte. Eta, halere, Geaninne Gutierrez-Guimaraes komisarioaren hitzetan, nahikoa da lasterraldi horri sakon erreparatzea ondoren etorriko zen jauziaren nondik norakoak irakurri ahal izateko. “Sasoi hartan, figurazioaren eta abstrakzioaren artean aritu zen esperimentatzen, eta hor hasten da eratzen bere helduaro artistikoko lanetako lengoaia bisual boteretsua”. Martxoaren 6tik maiatzaren 24ra arte egongo da ikusgai Lygia Clark. Pintura eremu esperimental gisa erakusketa.

Clarken izena aski ezaguna da arte munduan, eta ez dira gutxi eskaini zaizkion atzera begirako garrantzitsuak ere. New Yorkeko Museum of Modern Artek, esaterako, 2014an eskaini zion azkenekoa. Baina, hain zuzen, hasierako formakuntza urte horiek dira artistaren lau hamarkadako ibilbideko pasarterik ezezagunetako bat, komisarioaren hitzetan. “Normalean, artista bati atzera begirako bat eskaintzen zaionean, haren ibilbidean giltzarri diren momentuetan jarri ohi da arreta, eta, gehienetan, ohar moduko bat izaten dira hasierako sasoiak kontakizun horretan”.