Zer kontatu nahi izan duzu Laranja bat zaborretan izeneko nobela honetan?

Nobela hau ez zen sortuko telebistan Kairori buruzko erreportaje bat ikusi izan ez banu. Zaborretako ametsak zuen izenburua, eta hiriburu egiptoarrean hondakinak biltzeaz arduratzen den komunitate kristauari buruzkoa zen, gazte koptoei buruzkoa bereziki. Hunkituta geratu nintzen. Pobrezia gorrienean, erlijioak elkarren alboan eta talkan… Gogoratu ere egin nintzen Kairoko kanposantu ikaragarri handi batean jendea bizi dela, hiri moduko bat osatzen dutela han, eskolekin, dendekin… Eta hasi egin nintzen loturak egiten.

Zergatik zaborra, pobrezia, miseriari buruzko eleberri bat?

Zaborraren kontua kapitala iruditzen zait,  Europako ordenagailu eta elektragailu zahar edo hondatuak, esate baterako, kargaontzietan Afrikara eramaten ditugu, eta ezikusia egiten diegu, ahaztu, berri bat erostearekin batera. Malbizitzera kondenatu dugun jende asko zabortegietan bizi da, Ghanan, Brasilen edo Kairon. Beharbada horrexegatik aukeratu nuen gai hori, asaldatu eta aztoratu egin ninduelako. Eta nauelako. Horrekin batera, Mayorga dramaturgoak dioen bezala, sortzaileon lana mundua entzutean datza, baina zaratatik poesia atera beharra daukagu, eta nik erantsiko nuke: zaborretatik lurrina, lurrin samina…